banner_jubileum_klein

    In 2018 was er na en lange tijd weer Fluitketelschuiven op natuurijs, een erg leuk event
    georganiseerd door een paar fanatiekelingen van 't Pluumke'67.
    Omdat de voorbereiding voor dit geweldige ijsfeest al begint voordat het echt gaat vriezen
    waren we er ook dit jaar weer mooi op tijd bij....











Zaterdag 30 november kwam het eerste bericht ter voorbereiding voor een mogelijke vierde editie van het Fluitketelschuiven op natuurlijs.
De week die daarop volgde was er afwachten wat het weer zou doen op zaterdag 7 december.
Op vrijdag 6 december was het nog steeds niet zeker, men besloot om de volgende ochtend af te wachten..



De vooruitzichten waren erg gunstig voor de eerste uren van zaterdag 7 december, dus besloot men om aan de grote opknapbeurt te beginnen van de vijver die behoorlijk was dichtgegroeid.



Om een uur of 09:00 uur was er eerst koffie met een croissantje aan de koffietafel bij de Fam. Kruisselbrink.

 
Alle benodigdheden deze ochtend waren aanwezig: harken, kruiwagens, één onderwaterzeis, één waadpak, één bosmaaier en een paar ruwe bikkels die van aanpakken weten.



En daar vertrokken de mannen richting de vijver...



...het was even ploeteren maar gelukkig was het grasland niet al te drassig.



 Zo lag de vijver er bij op deze bijna droge zaterdagochtend, hier is inderdaad wel wat werk te doen.



Het druppelde iets maar er werd besloten om toch aan het werk te gaan, het zonnetjes werd niet verwacht dat het gauw zou opklaren wel.



Al snel werd de rust van het kleine stiltegebied naast de N319 verstoord door een toch bescheiden gesnor van de bosmaaier.
Echter nadat er over de draad geklommen was ging de gashendel open..

 
Het werk wat de messen aanrichten op het aanwezig riet was al na 60 seconden te zien, een kaalslag op de oever van de vijver.



Een stuk "natuurvriendelijker" ging het er iets verderop aan toe. In de 18e eeuw was de zeis het voornaamste werktuig om grassen en granen te maaien. Anno 2019 wordt deze oude ambacht nog steeds beoefend en onze Rudi is er erg gedreven in. Met mooie rustige slagen word het gras vlak boven de bodem van de vijver gemaaid. Aan de grote ringen op het wateroppervlak kun je zien dat de rust hier heerst, want vaardigheid en concentratie is een vereiste bij het werken met een zeis.



Vanaf de kant werden de flarden gras en diverse niet zeldzame onkruiden op de wal getrokken.

 
Rondom de vijver ontstonden zo diverse hopen vijverafval waarna alles werd verzameld in de kruiwagens.



Er was nog wel wat werk te doen, want water was er eigenlijk nog nauwelijks zichtbaar door het hoge riet.



Na een paar uur zwoegen en met enkele blaren op de handen was het resultaat iets om trots op te zijn, de vijver is er klaar voor!