banner_jubileum_klein

   Het eerste team van ‘t Pluumke ‘67 wint de laatste wedstrijd van het seizoen.
    De wedstrijd stond in het teken van Jeroen Rengelink en Judith Prinsen die hun laatste wedstrijd voor team 1 speelden.
    Jeroen heeft zijn beide wedstrijden, de herendubbel met Niek Cornelissen en de gemengd dubbel met Vera Prinsen
    in twee sets gewonnen en Judith wist haar laatste wedstrijd, de gemengd dubbel met Pieter Schreurs ook winnend af te sluiten.
    Daarmee sluiten Jeroen en Judith hun vertrek uit team 1 in stijl af.
    Judith nam na 5 jaar afscheid van Team 1, Jeroen vond het na 24(!) jaar genoeg..
    't Pluumke'67 stond natuurlijk even stil bij dit bijzondere moment en met o.a. een speech door Niek, namens Team 1, 
    een speciale banner, en diverse media aandacht.








Jeroen Rengelink en Judith Prinsen 





De laatste wedstrijd voor Jeroen hier samen met Vera Prinsen en Judith Prinsen samen met Pieter Schreurs.



Jeroen doet een poging om zijn silhouet afbeelding op de grote banner nog even te imiteren.




De laatste loodjes gaan met vallen en opstaan, dat werd ook gezien vanuit Baan10 (de kantine)..




..en ook vanuit de zaal.




Na de laatste punt werd er stilgestaan bij het feit dat Jeroen na 24 jaar uitgekomen te zijn voor Team 1.
Het wedstrijdformulier werd snel ingevorderd want er was nog een verrassing voor Jeroen.
Namens Badminton Nederland kwam er uit handen van de voorzitter van 't Pluumke'67 , Ronnie Steijlen, die verrassing..
Het bestuur was in de archieven gedoken en hadden het eerste wedstrijdformulier gevonden uit 1996. Samen met een oorkonde namens Badminton Nederland en zijn laatste wedstrijdformulier
was dit alles in een mooie lijst samengevoegd.











Nadat er diverse foto's waren gemaakt met Jeroen en zijn Team 1, met tevens de vertrekkende Judith, stond de lokale TV, RTV Slingeland, Jeroen ook nog op te wachten.
De beelden daarvan volgen op de website zodra deze online staan.



Na alle aandacht in de zaal ging het even later op Baan 10 verder met een speech van Niek. Aan de hand van wat foto's van de videobeelden, het was nogal een emotionele speech, geven we het woord aan Niek Cornelissen:

Goedemiddag dames en heren.

Vandaag hebben Jeroen Rengelink en Judith Prinsen hun laatste wedstrijd voor team 1 gespeeld. En namens team 1 heb ik de eer om daarbij stil te staan.
Van Jeroen wisten we al sinds het vorige seizoen dat hij aan het einde van dit seizoen zou vertrekken. Van Judith weten we dit pas sinds twee weken. Ja, en er valt zoveel te vertellen.


Niek richt zich tot Jeroen.

Jeroen, je zit al zo lang in team 1 dat je zelf niet eens meer weet hoe lang dat al zo is.
Als ik mij goed heb laten informeren heb je er nu 24 seizoenen op zitten. En in die 24 seizoenen ben je een vaste waarde gebleken voor het eerste team.
Je was er namelijk bijna altijd.
Blessures waardoor je niet kon spelen heb je voor zover de rest van team 1 zich kan herinneren niet gehad.
Het zal vast wel eens een keertje zijn voorgekomen, maar voor ons gevoel was je er altijd.
En ook altijd met een goede wedstrijdmentaliteit en met een standaard hoog niveau.

Om even wat cijfers te noemen:

Hoogste ranking van Jeroen op de Nederlandse ranglijst: 146.

Aantal keren clubkampioen in de herenenkel: geen idee, maar ongeveer 15 keer.

En ik moest even terug in de statistieken duiken, maar sinds het seizoen 2006/2007 niet zo’n hoog percentage gewonnen games en gewonnen wedstrijden als in dit seizoen 2019/2020.

En je hebt met maar liefst 16 verschillende personen in team 1 gezeten. En dan tel ik de invallers natuurlijk niet eens mee, want dan kom je misschien wel aan het dubbele.

Je bent met team 1 zes keer gepromoveerd.

Hoogtepunten zijn onder meer:

-          De 8-0 uit tegen Ulft, de derby van het oosten, waarmee we kampioen werden in de derde divisie en het jaar erna in de tweede divisie zijn uitgekomen. Jeroen weet nog precies en tot in groot detail hoe hij het laatste punt in de gemengd dubbel scoorde;


In de spiegel is te zien hoe Jeroen zijn armen nogmaals in de lucht steekt, net als toen na die wedstrijd tegen UBC.




 
De deelname aan de beker waarbij we tot onze eigen verbazing in het finaleweekend in Haarlem terechtkwamen en mochten inspelen naast spelers als Yao Jie en Dicky Palyama en andere badminton grootheden. Met team 1 haalden we daardoor een vermelding op teletekst. Wie had dat toch ooit gedacht?

-          Het bijna perfecte seizoen van 2009/2010 waarin we 93 punten haalden van de maximaal 112 en alle wedstrijden wonnen op 1 na die we gelijk speelden;

-          Dat in het seizoen 2006/2007 op grond van de oude puntentelling kampioen werden en promoveerden naar de derde divisie, terwijl dat bij de nieuwe puntentelling niet gebeurd zou zijn en in het seizoen erna op miraculeuze wijze met behulp van de nieuwe puntentelling degradatie wisten te voorkomen door in de laatste wedstrijd uit tegen Elo met 7-1 te winnen;

-          De bekerwedstrijd thuis tegen Ulft, waarbij zij op volle oorlogssterkte kwamen en wel even dachten te winnen, maar team 1 de winst binnensleepte;

-          De muziek die voornamelijk bij de uitwedstrijden de sfeer bepaalden. Hoe vaak heb je niet een PCCD gemaakt? Voor wie zich dat afvraagt: PCCD staat voor Pluumke’s Championship CD  

-          En natuurlijk de vele, vele, maar dan ook zeer vele pizza’s die we bij uitwedstrijden hebben gegeten;

Was je dan het langst in team 1? Nee, dat was natuurlijk Barry Rengelink met zijn 2 meter 5;

Was je dan de beste ooit in team 1? Nee, dat was natuurlijk Marleen Rengelink met volgens mij een 72e plaats als hoogste ranking;

Was je dan de oudste ooit in team 1? Nee, dat was natuurlijk jouw moeder, Absy Rengelink, die op zondag 18 januari 2015 inviel en samen met jou nog een gemengd dubbel heeft gespeeld in de derde divisie;

Was je dan de eerste Rengelink ooit in team 1? Nee, want als ik goed geïnformeerd ben is dat Willem Rengelink.

Maar zo zie je maar weer: badminton zit in je DNA. De volgende generatie dient zich al weer aan, want Jack speelt al een aardige pot badminton en traint al mee met de regionale jeugdselectie. En wie weet pakt Vin het ook nog weer eens op.

Toch, met al dat talent in je DNA, ga je stoppen. En dat terwijl je nog zo goed bent. Dus je kunt ook met opgeheven hoofd stoppen, want ik denk dat er in de geschiedenis van onze vereniging niemand is geweest die zo lang van zo’n grote waarde is geweest voor het eerste team als jij. En daar kunnen we met zijn allen alleen maar bewondering voor hebben. Het mag dan ook gezegd worden: we zullen je ontzettend missen in team 1. 


 ...



Na een paar minuten tranen voor en achter de bar en een hartverwarmend applause gaat Niek verder..


Ik noem een aantal dingen die bij ons opkomen en waar we aan zullen blijven denken:

-          De uitspraak: de tegenstander, of zoals jij ze noemt: de vijand opstapelen, inpakken en er een strikje omheen doen;

-          De uitspraak: dat was een belangrijk punt!;

-          De dienbladen met patat;

-          Brenda Beenhakker, geen verdere toelichting nodig;

-          De bunker en de vele LAN-party’s;

-          De toernooien in Duitsland;

-          De uitspraak: ik heb er zin in, maar eerst nog even badmintonnen!;

-          Het omvallen bij de ontvangst van een service;

-          Hightower;

-          Zanger Rinus;

-          Kramp!!!!;

-          Stef de stuntpiloot;

-          De friettaart;

-          Denk aan die netband!!;

-          Amaretto-cola, of niet Vera?;

-          Nog een biertje;

-          En hoe zat het nou ook al weer met het cement en het zand?

 

Jeroen, je verdient alle eer voor je inzet.

We snappen ook dat je stopt. Je wordt een jaartje ouder, je bent niet meer zo fit als vroeger en je lichaam werkt dan ook niet meer echt mee. Vandaar dat daar voor jou deze rolstoel klaar staat..



Niek wijst naar een rolstoel.


 
Niek richt zich tot Judith.



Ja, Judith, die staat er voor jou!

Je kwam alweer zes jaar geleden en toen viel je voor het eerst in bij team 1 en een jaar later werd je een vast lid van team 1 en dat ben je nu dus vijf jaar geweest. Je werd de vervanger voor Marleen Rengelink die moest stoppen vanwege aanhoudende rugproblemen. En je stond er meteen. Je wist in het eerste seizoen al meer dan 60% van je wedstrijden te winnen. En dat was echt een heel goed debuut. Maar ook jij kreeg last van een blessure. Hierdoor presteerde je in het tweede seizoen minder goed. Je leek er niettemin weer bovenop te zijn gekomen en in je derde jaar heb jij je beste jaar voor team 1 gehad. We zijn dat jaar ook tweede geworden. Maar na dat derde jaar kwamen de klachten, die misschien wel nooit helemaal weg waren, weer terug en dat erger dan ze ooit waren geweest. En dit jaar zie je aan de resultaten dat het inderdaad niet meer zo gaat als je misschien zou willen. En dat terwijl bij jou het badminton ook in het DNA zit.

Je vader en moeder badmintonnen en ook je beide zussen. Dus wie weet. Zeg nooit nooit. Mocht het lukken om goed te herstellen van je blessure aan je kuiten, word je misschien een van de eersten die het lukt om terug te komen in team 1. Je bent er jong genoeg voor, want je bent toch bijna twintig jaar jonger dan Jeroen. En niet te vergeten: Vijf seizoenen achter elkaar in de top van de vierde divisie meedraaien is ook het vermelden waard!

Maar goed, ook als je andere plannen hebt voor de toekomst, dan wensen we je natuurlijk evengoed een spoedig herstel en wat je ook gaat doen: we wensen je vooral ook alle goeds samen met je vriend Eyup. 


Ja en hoe moet dat nu verder met team 1? De TC staat voor een grote uitdaging bij de teamindelingen voor volgend jaar. Een gapend gat ontstaat met het vertrek van jullie twee uit team 1. Judith, voor jou staat volgens mij al een vervanger klaar en dat is je jongere zusje Irene Prinsen.  Maar wie gaat Jeroen vervangen? Logischerwijze, maar dat is mijn persoonlijke mening, zou Remco Hillen daartoe de eerst aangewezen persoon zijn met zijn jarenlange inzet voor team 2 en dus ook al een vracht aan ervaring. Maar wat gebeurt er dan met team 2? Een puzzel voor onze TC.

Wat er ook gebeurt, team 1 zal verjongen en zal doorgaan en wie weet komt er weer een generatie aan die ook het voorrecht zal hebben om mee te maken wat jullie twee hebben meegemaakt.

Jeroen: veel plezier met het najagen van je drone!

Judith: hopelijk herstel je snel en ga samen met Eyup er wat moois van maken!


Na een dik kwartier vouwt Niek zijn papieren in elkaar en volgt er een groot applause.



Een dikke knuffel en namens Team 1 krijgen beide nog een leuk aandenken..









Voor meer foto's (95) gemaakt door Winterswijk.org klik op de foto 🔽